Παγίδες διαπαιδαγώγησης

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013 00:16 ΝΗΠΙΟ - ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ
Εκτύπωση

Παγίδες διαπαιδαγώγησης

Πώς να αποφύγετε τα συνηθέστερα λάθη πειθαρχίας

Ο γονιός είναι και αυτός άνθρωπος και, ως άνθρωπος, έχει δικαίωμα στα λάθη. Συνεπώς, καμία ενοχή δεν πρέπει να σας βαραίνει επειδή πάνω στην κούραση ή τον θυμό σας κάνατε κάτι που ίσως δεν θα έπρεπε ή που πήγε πίσω όλες τις μέχρι τώρα προσπάθειές που κάνατε για να τιθασεύσετε το ατίθασο, αεικίνητο «διαβολάκι» σας. Για να αποφύγετε, όμως, στο μέλλον παρόμοιες παγίδες, πάμε μαζί να δούμε ποια είναι τα συχνότερα ατοπήματα και πως θα τους ξεφύγετε!

  1. Θεωρείτε πως ένα στυλ διαπαιδαγώγησης ταιριάζει σε κάθε κατάσταση.Όσο και αν οι γύρω σας σάς δίνουν συμβουλές για το ποιες τακτικές λειτουργούν ή όσο και αν αντιγράφετε τις μεθόδους από τα βιβλία, καλό είναι να ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά στο παιδί σας. Είναι σημαντικό να εφαρμόζετε τακτικές που θα διαφοροποιούνται κάθε φορά ανάλογα με την ηλικία και τη φάση στην οποία βρίσκεται και φυσικά θα εξαρτώνται και από την ιδιοσυγκρασία του. Μην βαλτώνετε σε θεωρητικά στεγανά και αφήστε το ένστικτο αλλά και την αγάπη σας για το παιδί να το νουθετήσουν και να το κάνουν καλύτερο.
  2. Είστε υπερβολικοί. Προσπαθήστε οι επιπτώσεις που επιβάλλετε να είναι ανάλογες με το «έγκλημα» που διαπράττει το μικρό σας και όχι ανάλογες με το βαθμό εκνευρισμού ή δυσαρέσκειας που σας προκαλούν. Ένας καλός τρόπος για να ελέγχετε το πόσο δίκαιη είναι η επίπτωση είναι να προειδοποιείτε το μικρό σας αν συνεχίσει να συμπεριφέρεται άσχημα και στη συνέχεια να το ρωτήσετε ποια κατά τη γνώμη του θα ήταν μια δίκαιη επίπτωση για την πράξη του. Έχει ενδιαφέρον το ότι ένα παιδί συχνά θα προτείνει μια επίπτωση που είναι αρκετά δίκαιη και συμβατή με αυτό που έκανε (π.χ. να ζητήσει συγγνώμη, να δώσει την κούκλα του στο αδερφάκι του που πριν αδίκησε για να παίξει). Ακόμη ένας αποδοτικός τρόπος είναι να βάλετε μέσα σε ένα βάζο χαρτάκια με λογικές επιπτώσεις και να αφήσετε την τύχη να αποφασίσει. Τραβώντας ένα κάθε φορά που δεν συμπεριφέρεται με τον αναμενόμενο τρόπο είναι σαν να καθορίζει εκείνο το μέγεθος της «τιμωρίας» του. Διαβάστε περισσότερα για επιτπωσεις που φέρουν αποτέλεσμα εδώ.
  3. Κρίνετε με λάθος τρόπο την επίπτωση. Παρόλο που το προειδοποιείτε να σταματήσει γιατί θα έχει πρόβλημα εκείνο συνεχίζει απτόητο μιας και γνωρίζει πως η «τιμωρία» που θα ορίσετε δεν είναι σε καμία περίπτωση τιμωρία. Ακόμα και αν του αποκλείσετε την πρόσβαση σε ένα παιχνίδι, θα παίξει με ένα άλλο ή ακόμα και αν το περιορίσετε στο δωμάτιο του θα έχει άπειρο χρόνο να ασχοληθεί με τα παιχνίδια του χωρίς να το ενοχλήσει κανείς. Φυσικά κάθε παιδί είναι διαφορετικό αλλά γιατί κάποιες επιπτώσεις δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα; Γιατί πολύ απλά πρέπει να σχετίζονται τόσο με την ιδιοσυγκρασία του παιδιού (λόγου χάρη ο αποκλεισμός από το ομαδικό παιχνίδι θα στοιχίσει σε ένα κοινωνικό παιδί) όσο και με τα πράγματα που του αρέσουν (αν παρακολουθεί φανατικά μια εκπομπή στην τηλεόραση το να μην του επιτρέψετε να τη δει θα είναι πλήγμα). Θα χρειαστεί λοιπόν να βρείτε κάτι το οποίο το παιδί σας δεν θα θέλει να επαναληφθεί, άρα δεν θα θέλει να επαναλάβει και την πράξη που το προκάλεσε.
  4. Δεν είστε σταθεροίΑν τη μια λέτε όχι και την άλλη του αφήνετε ανοιχτά παραθυράκια για να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, έχετε χάσει το παιχνίδι. Επειδή φυσικά δεν είναι δυνατόν να αρνείστε τα πάντα, επιλέξτε εκείνα που είναι πιο σημαντικά για εσάς άρα και αδιαπραγμάτευτα. Επίσης αν δεν παραμείνετε σταθεροί στην επίπτωση για την οποία το έχετε προειδοποιήσει του στέλνετε το μήνυμα ότι θα τη «γλιτώσει» και την επόμενη φορά που θα παραβεί τους κανόνες.     
  5. Εστιάζετε στα αρνητικά. Το κατσαδιάζετε μόνο όταν παραβαίνει τους κανόνες ή κάνει κάτι που δεν πρέπει. Εστιάζετε δηλαδή πάντα σε αυτό που κάνει λάθος. Τις υπόλοιπες στιγμές τι γίνεται; Πόσες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας το ενθαρρύνετε θετικά ή επιβραβεύετε απλά με μια θετική φράση τη σωστή συμπεριφορά; Κι όμως η τακτική αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική, καθώς το παιδί σας έχει την ανάγκη να σας ευχαριστήσει. Βοηθητικό είναι να κάνετε ερωτήσεις στον εαυτό σας και να διαπιστώσετε τι θα προτιμούσατε να ακούγατε εσείς αν ήσασταν στη θέση του μικρού σας ή αντίστοιχα πώς θα νιώθατε.