Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013 11:16 PARENTING - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Εκτύπωση PDF

Ο γάϊδαρος και η αλεπού

Ένας μύθος του Αισώπου γεμάτος αρχαία σοφία!

Μια φορά,  ήταν ένας πολύ μελαγχολικός γάϊδαρος.  Και ξέρετε γιατί ήταν πάντα μελαγχολικός;  Γιατί το αφεντικό του όλο τον φόρτωνε, και γιατί κανείς δεν του ‘δινε σημασία.

«Κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ για να με προσέξουν» έλεγε και ξανάλεγε.

Μια μέρα, καθώς βρέθηκε μέσα στο δάσος, είδε χάμω ένα δέρμα λιονταριού.

«Αχ, τι καλά!» σκέφτηκε με χαρά ο γάϊδαρος.  «Βρήκα επιτέλους την τύχη μου. Έξω πια η μελαγχολία.  Τώρα και όμορφος θα γίνω και σημασία θα μου δώσουν όλοι και θα με λογαριάζουν για σπουδαίο.»  Φοράει λοιπόν αμέσως το δέρμα του λιονταριού, και νάτος τώρα μεταμορφωμένος, σ’ ένα ωραίο και μεγάλο λιοντάρι.  Ποιός να το φανταστεί ότι μέσα από το τομάρι κρυβόταν ένας γάϊδαρος!  Τρέχει τώρα μέσα στο δάσος, κυνηγάει τα ζώα, τα φοβερίζει και αυτά το βάζουν στα πόδια, γιατί πιο μεγάλο και άγριο λιοντάρι δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους.  Μόνο μια αλεπού τον αντίκρυσε και δεν κουνήθηκε απ’ την θέση της.  Το ψευτολιοντάρι στάθηκε, την κοίταξε αγριεμένο, μούγκρισε γαϊδουρινά και της είπε:

«Θα σε φάω!  Εσύ δεν με φοβάσαι;»

«Γιατί να σε φοβηθώ;» του λέει ήσυχα η αλεπού.  «Νομίζεις πως δεν κατάλαβα από την φωνή σου ποιός είσαι;  Δεν είσαι λιοντάρι, είσαι ένας γάϊδαρος.  Και ένας γάϊδαρος, δεν μπορεί ποτέ να φάει μια αλεπού».

Ο γάϊδαρος σκέφτηκε.

«Δε βαριέσαι, ό,τι και να κάνεις θα φανερωθείς στο τέλος ποιός είσαι.  Εμένα με πρόδωσε η φωνή μου.  Και αλήθεια, με ξένα ρούχα δεν γίνεται κανένας άρχοντας και τα ράσα ποτέ δεν κάνουν τον παπά».

Συνταγές - Έξυπνες, γρήγορες και πάντα ασφαλείς συνταγές για σωστή διατροφή του παιδιού σας

Χρήσιμα εργαλεία για την μαμά και τον μπαμπά