Το μυρμηγκάκι, ο Τρεχούλης

Παρασκευή, 04 Μαΐου 2012 10:46 PARENTING - ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Εκτύπωση

Εργατικό μυρμήγκι

Ένα παραμύθι για την αξία του ελεύθερου χρόνου, της ξεκούρασης και της χαλάρωσης.

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα μυρμηγκάκι, που το λέγανε Τρεχούλη. Έτσι το είχε βαφτίσει η μαμά του, γιατί δεν σταματούσε από το πρωί ως το βράδυ να τρέχει και να κουβαλάει στο σπιτικό τους ότι εύρισκε. Όλα βέβαια τα παιδάκια της κυρίας μυρμηγκίνας δουλεύανε σκληρά. Βλέπετε, τα μυρμήγκια είναι πολύ πολύ εργατικά, αλλά ο Τρεχούλης το παράκανε. Ποτέ δεν καθόταν στο τραπέζι να φάει όπως τα άλλα αδερφάκια του, για να μη χασομερήσει. Έτρωγε πάντα στο πόδι. Μια μπουκιά ψωμάκι, μια τυράκι και συνέχισε να τρέχει. Κι όλο κουβαλούσε, πότε ένα στάρι, πότε ένα άχυρο, πότε ένα ολόκληρο μισοφαγωμένο κεκάκι που βρήκε στην άκρη του δρόμου, πότε ένα φτερό μύγας και κουβαλούσε, κουβαλούσε…

«Παιδάκι μου, πρέπει να ξεκουράζεσαι και συ λίγο», του έλεγε η μητέρα του.

« Όχι, όχι, μαμά, πρέπει να μαζέψουμε πολλές τροφές για το Χειμώνα. Γιατί όταν θα πιάσει το κρύο, δε θα μπορούμε να βγαίνουμε έξω. Και τότε τι θα γίνουμε»;

Όμως μια μέρα το μυρμηγκάκι μας, από την πολλή κούραση λιγοθύμησε. Φωνάξανε αμέσως τον γιατρό, αυτός του έκανε μια ένεση, του έδωσε και ένα χάπι και ο Τρεχούλης συνήλθε. Αλλά ο γιατρός διέταξε ποτέ πιά να μη κουράζεται τόσο πολύ. Από την άλλη μέρα, ο Τρεχούλης καθόταν με τα αδερφάκια του στο τραπέζι κι έτρωγε με την ησυχία του. Έβαζε μάλιστα στο λαιμό του και μια πετσετούλα, που του είχε κεντήσει η μαμά του με το όνομά του ΤΡΕΧΟΥΛΗΣ. Δεν ξαναλιγοθύμισε ποτέ από τότε, αλλά και δεν έπαψε ποτέ να είναι το πιο εργατικό παιδί της μαμάς του.